2. Samuel 11

Burada günahın şehvetten eyleme doğru ilerleyişini görüyoruz. Bu vakada günah güzel bir kadına rastgele bir bakıştan doğdu. Bu, Göz Kapısı’nın (John Bunyan’ın tabiridir) nasıl İnsan Canı’na bir giriş olduğunu göstermektedir. Eyüp’ün yaptığını yapmaya, yani gözlerimizle bir antlaşma yapmaya çok ihtiyacımız vardır (Eyü. 31:1). Gözler yalnızca cana açılan bir pencere değil, aynı zamanda birçok günahın da körfezidir. Burada ayrıca günahın büyüyüşünü de görüyoruz. Bir bakış şehvete, şehvet zinaya, zina yalana ve yalan da yiğit bir askerin öldürülmesine yol açtı. Günah karşısında katılaşan bir vicdan tehlikeli bir şeydir. Bedenin arzuları güçlü ve aldatıcıdır. Tanrı’nın tasarısının dışında olduğumuzda, O’nun korumasını da bekleyemeyiz. Eğer gözlerimiz O’ndan sapıyorsa, yüreklerimiz ve ayaklarımız da çok geçmeden aynı kervana katılacaktır. Zırhınızı yoklayın. Kendi bedeninize karşı savaş açarak Ruh’un kılıcına sımsıkı tutunun. “Ayartılmamıza izin verme, bizi kötü olandan kurtar” diye dua etmeyi bırakmayın (Mat. 6:13).

Davut bu ayartıyı Rab’bin kralı olarak sahip olduğu vazifeyi ihmal ederek yarattı. Yaşamdaki diğer pek çok durumda da geçerli olduğu üzere, Davut evinde yatıyor değil, savaşa önderlik ediyor olmalıydı. Thomas Watson şöyle demiştir: “Tembel bir insan Şeytan’ın tenis topudur; top oyun dışı kalana dek Şeytan onu ayartılarla atıp tutar.” Birçok yönden bütün Hristiyan yaşamı savaş zamanıdır ve bu çatışmada rahata geçmek diye bir şey yoktur. Canın düşmanı av hâlindedir, saldıracak yerler aramaktadır. Tetikte olma vazifemizi ihmal etmememiz, Tanrı’nın sağlamış olduğu zırhla ve cephanelikle donanmamız ve iyi mücadeleyi sürdürmemiz şarttır.