2. Samuel 9

Bu anlatı Müjde’yle, üzerinde derinlemesine düşünmeye değecek zengin paralellikler kurmaktadır. Burada İsa’nın sevgisini hatırlarız; O aciz, harap, değersiz günahkârları arar, kurtarır, sever ve onlarla yaşar ve onlara büyük ve kalıcı merhamet döker. Davut, kurtaracağı kişileri lütufla ve merhametle arayan Kurtarıcı’nın bir resmidir. Mefiboşet günahkârın bir resmidir. Onun sakat olması ve Lo-Devar’da (otlaktan yoksun yer) yaşıyor olması kendisini korkunç sefalet durumundan kurtarmaya hiçbir gücü ya da kaynağı olmayan günahkârı yansıtmaktadır. Bolca yapılan tedarik kurtuluşun kendisini tasvir etmektedir. Kralın oğlu olarak sayılmak ve muamele görmek ve kraliyet sofralarında ziyafet çekmekse imanlının Tanrı’nın ailesine evlat edinilişine ve tüm lütuf faydalarının tadını çıkarışına işaret etmektedir. Nitekim O aciz, kötü günahkârları ziyafet evine götürür (Ezg. 2:4).

Bu bölüm ayrıca oldukça pratik dersler öğretmektedir. Davut’un Yonatan’a olan sözünü hatırlaması gibi, Tanrı’nın çocuğu da başkalarına verdiği sözü tutmalıdır. Bu dünyanın insanlarının söz tutma konusunda imanlı kişiden daha iyi olduğunun söylenmesine asla yol açılmamalıdır. Davut’un buradaki örneği izlenmeye değer. Davut’un Mefiboşet’e gösterdiği iyilik bize muhtaç durumda olanlara iyilik göstermemizi öğretmektedir. Bir Tanrı çocuğu tarafından gösterilen her gerçek iyilik Mesih’i andırır. “Bunun için fırsatımız varken herkese, özellikle iman ailesinin üyelerine iyilik yapalım” (Gal. 6:10).