2. Samuel 22

Davut’un bu ezgisi kendisinin her şeyi Rab’bin merhametine, antlaşma sadakatine ve zamanlı takdirlerine borçlu olduğunun farkında olduğunu göstermektedir. Davut, Rab’be hak ettiği şükranı ve övgüyü verme konusunda dikkatlidir. Benzer şekilde, biz de Tanrı’nın bizi yaşatarak, koruyarak ve her ihtiyacımızı ilahi takdiriyle sağlayarak bizim için yaptığı her şeye karşı bilinçli ve duyarlı olmalıyız. Davut gibi biz de yüreklerimizi ve seslerimizi övgüyle ve şükranla yükseltmeliyiz. Tanrı kendi halkının övgülerinden usanmaz, O’nu tekrar tekrar aynı şeyler için övüyor olsalar bile. Davut’un bu bölümdeki ezgisinin 18. Mezmur’la neredeyse aynı olması, bizi Rab’bin bize sağladığı faydaları asla unutmamaya ve O’na bunlardan ötürü şükretmeyi asla bırakmamaya yönlendirmektedir. Tekrarda bulunmak son derece kabul edilebilir bir şeydir; Tanrı özgünlükten daha çok içtenliği ve samimiyeti arzular.