2. Samuel 24

Nebukadnessar şöyle övünüyordu: “İşte onurum ve yüceliğim için üstün gücümle krallığımın başkenti olarak kurduğum büyük Babil!” (Dan. 4:30). Birçok yönden bu övünç hükümdarlığının sonundaki Davut’un bir yankısıdır. Davut’un halkı sayımı onun kibrini ve kişisel başarı duygusunu yansıtıyordu. Davut’un kariyeri boyunca, şu gerçek apaçık ortadaydı: Davut’un evini, krallığını inşa eden Tanrı’ydı (2.Sa. 7:8-16). Hükümdarlığı sırasında Davut bazılarının savaş arabalarına ve atlarına güvendiğini, oysa kendisinin Tanrı’ya güvendiğini bizzat söyledi (Mez. 20:7). Maalesef, sona doğru odağı kısa süreliğine de olsa kendisine döndü. Masum gibi görünen bir eylemin trajik sonuçları oldu, gururunun kaynağına dokundu. Bu bize bir uyarı olsun ve Tanrı’nın önünde her şeyde kendi yüceliğimiz için değil, O’nun yüceliği için alçakgönüllülükle yaşayalım.

Davut’un yüreği kendisini rahatsız eder etmez itirafta bulunması (10. ayet) bu anlatıdaki en teşvik edici ifadelerden biridir. İmanlı kişide ikamet eden Ruh vicdana günahı açıklar ve kişiyi tövbeye götürür. Davut gecikmedi; vicdanı onu vurur vurmaz Rab’be merhamet için yakardı. Bu izlenecek bir örnektir: Günahın icabına derhal bakmalıyız. Kurbanlar (25. ayet) Mesih’in günahtan arındıran kurbanına işaret etmektedir (1.Yu. 1:7). Davut yakmalık sunu sunar ki bir anlamda tümden adanmayı tasvir etmektedir (her şey sunağa konur) ve ayrıca esenlik sunusu sunar ki bu da Tanrı’yla tövbekâr günahkâr arasındaki paydaşlığı tasvir etmektedir. Tanrı’dan bağışlama aldığımızda (1.Yu. 1:9), kendimizi yeniden Tanrı’ya şükranla sunmamız gerekir (akla uygun tapınmamız budur, Rom. 12:1). Yakmalık sununun özellikle benliğin adanmasını tasvir ediyor olması, Davut’un Rab’be neden kendisine hiçbir maliyeti olmayan bir şey sunmak istemediğini açıklamaktadır (2.Sa. 24:24). Mesih’in kurbanı çarmıhta kendisine her şeye mal oldu. Günahlarınızın bedelini ödemekten aciz olsanız da Mesih’i izlemek maliyetli olacaktır. Bir Hristiyan olmanız size bugüne dek neye mâl oldu? Maliyetinden ötürü kaçındığınız herhangi bir tövbe alanı var mı?