2. Krallar 7

Peygamberlik bildirisini ve akabinde derhal bu peygamberliğin yerine gelişini aktaran bu bölüm, Tanrı Sözü’nün henüz yerine gelmemiş kısımlarını nasıl anlamamız gerektiğini konusunda öğreticidir. Geleceği öngören peygamberlikler, Tanrı’nın zaman ve mekân üzerindeki egemenliğini sergilemek içindir. Sonu baştan bildirmek tanrılığın göstergesidir (Yşa. 41:21-29). Bu bölümde şuna şüphe yoktur ki, peygamberliğin her detayı tüm ayrıntılarıyla yerine geldi. Yine de Elişa, peygamberlikteki yerine gelişin tam olarak nasıl olacağına dair tüm detayları açıklamadı. Aramlıların geri çekilişine, deri hastalarının rolüne ya da alaycı komutanın kalabalığı kontrol edemeyip yiyeceğin ucuzlamasına vesile oluşuna ancak onun tadına bakamayışına hiç değinmedi. Kesinliği doğrulamaya yetecek kadar detay verildi ancak imanın yerine gözle görüleni koyduracak kadar değildi. Peygamberlik kadercilik değil, iman doğurmak içindir. Dolayısıyla Tanrı’nın kendi Sözü’nde geleceğe dair açıklamış olduğu harika şeyleri düşünürken, şu emin güvenceye sahip olmalıyız: Tanrı’nın olacağını söylediği her şey olacaktır. Peygamberliğin tüm detaylarını çözemesek bile, şimdi Tanrı’ya güvenmeyi öğrenelim.

Deri hastalarının ilk davranışları başkalarına yönelik düşüncesizlikleriyle birlikte trajikti. Kendilerini yiyecekle tıka basa doldurdular ve sonrası için toplayabildikleri kadar yağma topladılar. Çok şükür ki, kendilerine geldiler. Daha da trajik olan şeyse onların davranışlarının nasıl birçok Hristiyan’ın davranışını yansıttığıdır. Birçok Hristiyan vardır ki, kurtuluşun faydalarının ve kutsamalarının tadını çıkarırlar ancak Müjde’nin iyi haberini etraflarında gerçeğe aç olan bunca kişiyle asla paylaşmazlar. Rab her imanlının Müjde’yi kayıp ve mahva giden bir dünyayla paylaşma yükümlülüğünü fark etmesini sağlasın. Siz kimin kurtuluşu için dua ediyorsunuz? Kiminle Müjde’yi paylaşmaya çalışıyorsunuz?