2. Krallar 23

Sivil yetki, ahlaki meselelere Tanrı’nın bilgeliğiyle cevap verecek cesarete ve kanaate sahip olduğu zaman bir kutsamadır (Özd. 8:12-16; Rom. 13:1-5). Liderlerimizin kendi yetkilerini, Tanrı’yı sayanların esenlikle yaşayabilecekleri ve Müjde’nin serbestçe duyurulabileceği şekilde kullanmaları (1.Ti. 2:1-2) ve ahlaksızlığı ve adaletsizliği yasal olarak korumamaları için dua edelim (Dan. 4:27). Doğruluk bir ulusa onur getirir ancak günah bir topluma leke getirir (Özd. 14:34). Ulusal veya yerel yönetimlerinizin liderleri için düzenli olarak dua ediyor musunuz?

Yoşiya’nın yaşamı ayrıca kanunların kendi başına insan yüreğini değiştirmekteki güçsüzlüğünü ortaya koymaktadır. Yoşiya dışsal uyumu zorunlu kılabildi ancak içsel itaat meydana getirmekte acizdi. O ölür ölmez, bastırılmış kötülüğün tamamı tekrardan serbestçe hüküm sürebilir oldu. Kuşkusuz, ahlaksızlık yerine ahlakı kanunlaştırmak daha iyidir ancak gerçek meseleyi asla gözden kaçırmamalıyız ve o da yeni bir yüreğe olan ihtiyaçtır (Yas. 30:6; Hez. 36:26). Evlerimizde de aynı ilke geçerlidir. Çocuklarımız için kurallar belirler ve uygularız ancak dışsal itaatin içsel dönüşümle aynı olduğunu varsayamayız. Ebeveynler olarak çocuklarımıza her zaman Mesih’le olan, kendini dışsal davranışta da gösteren bireysel ve içsel bir ilişkinin gerekliliğini belletmek zorundayız. Tanrı yürekte gerçeği arzular (Mez. 51:6).