2. Krallar 9

Geç gelen adalet, yalan olan adalet değildir. Belki Ahav’la İzebel’in İlyas’a yönelik hainlikleriyle ve İlyas’ın onlara bildirdiği yargının gerçekleşmesi arasında yirmi yıl vardı. Ancak Tanrı’nın adaleti kesindir ve O’nun zamanlaması mükemmeldir. Nitekim Yehu, Tanrı’nın gazabının aracı olarak ayrılmıştı. Yehu acımasızca ve durmak bilmeden, tam da İlyas’ın önceden bildirmiş olduğu gibi, Rab’bin yargılarını icra etti. Tümüyle insani bir bakış açısıyla, onun eylemleri sert ve merhametsiz görünüyordu ancak her ayrıntısına kadar ceza, suça uyuyordu. Aynı şekilde Tanrı’nın isteği ve zamanlaması uyarınca dünya üzerine son yargı da gelecektir. O yargı dehşet verici olacaktır ancak yine de cennet, övgü ezgileriyle çınlayacaktır çünkü Tanrı yargılarında adil ve doğrudur (Vah. 19:1-2). Günahkârların hak ettiklerini bulacakları bu çok daha büyük yargının ışığında, yargıdan kaçışın tek yolu olan Mesih’in kanı sayesinde Tanrı’yla acilen barışmak, şarttır. İzebel, kendince güzelliğini sergileyerek Yehu’dan kaçmaya çalıştı; Mesih’in halkını kurtaracak olansa O’nun doğruluğunun güzelliğidir.

İzebel’in dehşet sonu 49. Mezmur’un canlı bir resmidir ve ölümün büyük bir ödeşme olduğunu öğretir. İzebel yaşamı boyunca istediği her şeyi elde etmek için kendi varlığını ve gücünü kullanmıştı ancak iş ölmeye gelince, bunların hiçbiri yararı olmadı. Sahip olduğu her şey geride başkalarına kaldı. Mezmur yazarı zengin ve güçlülere dair şunu söylemiştir: “Çünkü ölünce hiçbir şey götüremez; görkemi onunla mezara gitmez” (Mez. 49:17). İzebel’in ölümü öyle dehşet vericiydi ki, mezara götürecek bir bedeni dahi kalmadı. Lüks dolu yaşamı, ölümünün rezilliğinin ve sonsuz akıbetinin dehşetinin karşısında sönük kaldı. Ölüm herkesi bulacaktır. Siz sonsuzluğa hazır mısınız? Ölüme hazırlıklı bir şekilde nasıl yaşayabilirsiniz?