2. Krallar 24

Yahuda’nın günahları, sonunda olgunluğa erdi ve yargı başladı. Tanrı, ta Musa’nın zamanından bu gün konusunda uyarı yapmıştı (Yas. 28:1-68) ve onlara peygamber üstüne peygamber göndermiş, bu gün atlatılabilsin diye tövbeyi teşvik etmişti. Ancak onlar günahlarına devam ettiler, peygamberlerin vaazlarını reddettiler ve şimdi sınırı aşmışlardı. Sürgün zorunlu ve kaçınılmazdı. Ulusun tarihi, Tanrı’nın hem sabrına hem de esnemez adaletine tanıklık etmektedir. Ancak Yahuda’nın yargısı gelecek olan yargıya kıyasla sönük kalır. Kutsal Yazı boyunca Tanrı o gelecek yargı konusunda uyarıda bulunmuş ve tövbe edip Müjde’ye inanan herkese Sözü ve hizmetkârları aracılığıyla umut ve kurtuluş sunmuştur. Yargının nihai olarak Yahuda’ya gelmesi şuna tanıklık etmektedir: yargının gecikmesi onun kesinliğini değiştirmez. Gelip geçen kuşaklarla birlikte yaşam ilerlese de son kesindir. Gecikmeyi Tanrı’nın sabrının bir göstergesi olarak yorumlayın ve başka şekilde kaçınılmaz olan sonun tek kaçış yolu Mesih aracılığıyla Tanrı’ya koşun.