2. Krallar 3

Yehoşafat’ın İsrail’le ittifakı şüpheli olsa da peygamberin bu ittifak için Rab’be danışmasına sebep olan şey Yehoşafat’ın oradaki varlığıydı. Tanrı’nın çocukları, çevrelerine bir kutsama olmalıdırlar. Şöyle bir ilke vardır ki, (imanlı) kalıntının varlığı koruyucu bir etki yapar. Yeşaya bu kalıntı olmasaydı, ulusun Sodom gibi olacağını söyledi (Yşa. 1:9). Rab İsa da bunu tuz olma şeklinde ifade etti (Lu. 14:34). Tuz koruyucu bir etkendir ancak aynı zamanda da yaralı yer için tahriş ve şiddetlenme kaynağıdır. Dünyadayız ancak dünyadan veya dünya gibi olamayız. Toplumda Rab’bi iyi yansıtan türden etki yapmaya gayret etmeliyiz. Yehoşafat, Rab’be danışmadan önce kafa karışıklığına sahipti; Rab’bin Sözü aracılığıyla Tanrı’nın yönlendirişini dilediğindeyse kutsama geldi. Bizim için de böyledir.

Rab’bin, “Bu vadinin başından sonuna kadar hendekler kazın” talimatı (16. ayet) öğreticidir. Tanrı, Moavlıları yenerek mucize yapacaktı ancak halkın kurtuluş kutsaması için hazırlanmasını istedi. Önceden hendekleri kazmak, onların Tanrı’nın çalışacağına dair güvenini gösteriyordu. Buradaki ruhsal ders önemlidir: Rab’bin kutsayışını beklerken yüreklerimizi uygun şekilde hazırlamalıyız. Bir anlamda her Şabat ibadetinden önce bazı “hendekler” kazmalıyız; Rab’bin bizim için sakladıklarının tamamıyla dolmak üzere hazırlanmalı ve bekleyişte olmalıyız. Tanrı şöyle diyor: “Ağzını iyice aç, doldurayım” (Mez. 81:10).