2. Krallar 11

Atalya’nın, Davut’un krallık soyunun bir üyesi dışında hepsini öldürdükten sonra Yahuda üzerindeki dönek hükümranlığı iki önemli ders vermektedir. İlk olarak, bu durum, günahın fazlasıyla yayılan ve öngörülemez sonuçlarına karşı uyarıda bulunmaktadır. Atalya’nın bu adi eylemleri sergileyebilecek bir noktada olmasının sebebi, Yehoşafat’ın bilgelikten uzak bir şekilde ödün verip Ahav’la uzlaşmasıydı. Atalya’yı Yahuda’nın kraliyet ailesine katan şey buydu. Onun tanrıtanımaz etkisi kocasına tesir etti, oğluna bulaştı ve tıpkı annesi İzebel’in İsrail’de yapmış olduğu gibi, Yahuda’ya açıkça Baal ibadetini getirdi. Davut’un tahtını gasp etmesiyle, onun tanrıtanımaz yüreği masum kanının dökülmesine yol açtı. Günahı asla hafife almamalı veya onu sadece kişisel bir mesele olarak görmemeliyiz. Günahın etkileri suçlu günahkâr için dehşet verici olduğu gibi, onun zehrinin öyle ya da böyle yayılma tehlikesi bizim için bir başka caydırıcı etken olmalıdır. Tanrı, yarı yoldayken bizi günahtan döndürsün diye dua edelim ve davranışlarımızın kendimizin ötesine uzanan sonuçlarını düşünelim.

Atalya’nın hükümranlığından çıkan ikinci bir ders şudur ki, bu bizi Tanrı’nın sarsılmaz tasarılarına güvenmeye teşvik etmelidir. Atalya’nın hainliğinden muzdarip olanlar kraliyet soyundakiler olsa da bu nihayetinde Tanrı’ya ve Mesih’e yöneltilmiş bir şeydi. Kraliyet ailesini yok etmeyi başarmış olsaydı, Tanrı’nın Davut’a olan vaadi hiç olacaktı. Mesih’in geleceği bir Davut soyu olmalıydı. Atalya, Yılan’ın soyunun düşmanlığının sadece bir başka gösterimiydi (Yar. 3:15) ki bu düşmanlık her zaman başarısızlığa mahkûmdur. Tanrı’nın Sözü kesindir. Mesih geldi. Tanrı’nın tasarısının ve planının diğer her bileşeninin de hem büyük resim açısından hem de bizim bireysel yaşamlarımız açısından aynı şekilde kesin olduğundan emin olabiliriz çünkü zamanımız O’nun ellerindedir. Bu bize Yehoşeva, Yehoyada ve Yoaş’ın dadısının yaptığı gibi O’na tehlike karşısında hizmet edebilmek için büyük cesaret vermelidir.