2. Krallar 6

Elişa’nın hizmetine mucizeler hâkimdi. Bazıları büyüktü; bazılarıysa küçüktü ve kişiseldi. Ancak hepsi Tanrı’nın mutlak kabiliyetini ve tüm yaratılış üzerindeki üstünlüğünü sergiliyordu. Balta demirinin su üstünde süzülmesi, ödünç almaya karşı genel bir uyarı olmasının dışında, kişiseldi ancak öğreticiydi (Özd. 22:7). Peygamberler krallık işiyle uğraşıyorlardı. Sonra ilerlemeyi durduracak bir şey oldu: Balta demirini kaybettiler. Bugün bu çok küçük bir sorun gibi görünebilir. Nitekim yeni bir balta çok kolay bir şekilde temin edilebilir. Ancak o zamanlarda durum böyle değildi. Ellerinden gelenin en iyisini yapıyorlardı ve şimdi çaresi onların boyunu aşan bir durum oluştu. İlerlemek için hiçbir umut yok gibi görünüyordu. Sıra dışı bir şey olması gerekiyordu. Buradaki ders şudur: Tanrı engellerle kısıtlanmaz. Batan demir O’nun için hiçbir sorun arz etmez. O, demirin su üstünde süzülmesini sağladı ve iş devam etti. Bugün kilisenin işini yapmak üzere baltasını, gücünü ve araçlarını kaybetmiş gibi göründüğü zamanlar olabilir. Cevap duadır. Tanrı kiliseniz için “baltayı su yüzüne çıkarsın” diye nasıl dua etmelisiniz?

Elişa hizmetkârının gözlerinin açılması ve böylece etraflarını saran düşmanı kuşatan melek ordusunu görebilmesi için Tanrı’ya dua etti. Bu, tüm Tanrı halkına cesaret vermelidir. Hizmetkârın gözlerinin açılması melek ordusunu oraya getirmedi, orada hâlihazırda olanı ortaya çıkardı. Gözleri açılmadan önce sadece tehlikeyi görüyordu. Fiziksel görüş yalnızca görüntüdekini görür; ruhsal bakış gerçekte olanı görür. Rab’bin meleği O’ndan korkanların çevresine ordugâh kurar (Mez. 34:7). Bizim O’nu fiziksel gözle göremeyişimiz O’nun orada olduğu gerçeğini değiştirmez. Gözle görülene değil, imana dayanarak yürümeliyiz. Esenliğe ve sevince giden yol budur.