2. Krallar 8

Yeremya, yüreğin anlayışın da ötesinde “her şeyden aldatıcı” olduğunu söylemiştir (Yer. 17:9). Günahkârların kendi günahlı doğalarının derinliklerini ve kendilerinin neler yapabilecek durumda olduklarını fark etmeleri güçtür. Elişa, Hazael’e, yapacağı feci şeyleri anlattığında, Hazael derhal karşı çıktı ve böyle iğrençlikler yapamayacağını söyledi (2.Kr. 8:12-13). Yine de sonraki gün soğukkanlılıkla cinayet işledi (15. ayet). İnsan yüreğinin kötülüğünü anlamak ve Tanrı’nın lütfu olmadan her adamın, içinde en karanlık günahları dahi işleme yetisini barındırdığını kabul etmek zorundayız. Tanrı’nın lütfunu deneyimlemiş olduğunu söyleyenler günbegün o lütfa bağımlılıkla yaşamak, Rab’bin kendilerini kötülükten koruması için dua etmek zorundalardır.

Yehoşafat birçok açıdan iyi bir kraldı ancak onun Ahav’la ittifakı, Davut’un soyunu tehlikeye atacak durumlara gebe oldu. Oğlu ve torunu öyle kötüydü ki, onların kariyerleri İsrail’in krallarının en kötüsü olan Ahav’ınkiyle mukayese ediliyordu. Günahlarının çoğunun kökeni Ahav’la İzebel’in kızı, Yehoram’ın karısı ve Ahazya’nın annesi olan Atalya’nın tesirine uzanıyordu. Bu, Yehoşafat’ın taviz verip Ahav’la uzlaşmasından çıkan bir evlilikti. Bu bizim için bir uyarı olsun ve günahın umulmadık etkilerine karşı tedbirli olalım. Günahın gelecek sonuçlarından kaçınmanın en iyi yolu günah işleme ayartısına şimdi direnmektir.