2. Krallar 13

Sırf Tanrı dualarınızdan bazılarını yanıtladı diye O’nunla doğru bir ilişki içerisinde olduğunuzu düşünmeyin. Tanrı merhametlidir ancak O’nun merhametleri, bizim onlara bakarak O’na ait olduğumuzu farz edebileceğimiz işaretler değildir. Yehoahaz sıkıntıdayken Rab’be yakardı (4. ayet) ancak Yarovam’ın günahlarına ve hatta bazı Baal ibadetlerine devam etti (6. ayet). Gerçek bir tövbe yüreği sergilemedi ancak Rab merhamet edip ona ve İsrail’e zalimlerden kurtulmaları için yardımcı oldu. Belki de geçici bir yardım için dualarınıza bir cevap aldınız. Tanrı’ya bunun için şükredin. Ancak yüreğinizin tamamını vermeyecek şekilde dinde kalmak için bunu bir mazeret hâline getirmeyin. Tanrı’nın iyilikleri nasıl bizi O’na tüm yüreklerimizle kulluk etmeye itmelidir?

Tanrı’nın İsrail’e, onlar putlara ve sahte ilahlara ibadet ederken dahi gösterdiği merhametleri, şu gerçeği canlı bir şekilde yansıtmaktadır: Tanrı duaları yalnızca lütfundan dolayı cevaplar. O tümüyle merhamet ve şefkat doludur ve antlaşmasını anımsar (4, 23. ayetler). Dolayısıyla, Yehoahaz gibi, Tanrı’yı manipüle edip O’na kendimizi duyurabileceğimizi düşünmeyelim. Tanrı bizim en içten dualarımızı dahi bizden dolayı ya da hak etmişliğimizden dolayı cevaplamaz. O’na alçakgönüllülükle dönelim, suçlarımızı itiraf edelim ve O’nun hak etmediğimiz merhametini dileyelim. Alınan her merhamet, hak edilmeyen merhamettir.